تبليغاتX
درد و دلهای یک دختر 17ساله
درد و دلهای یک دختر 17ساله

برکه کوچک

                                       

 

 

جاده حسرت

 

                  منم یه مسافر تنها توجاده بی کسی

                  شایدم یه غریبه تو مسیر بی کسی

                  ببین که هنوز تنهاو دل شکسته ام

                  ببین که چطورهنوز اشفته چشمای توام

                  چه کسی به جزتو میتونه به من نفس بده

                   باور کن که به جزتو هیچ کس نتونست به زندگیم رنگی بده

نوشته شده در سه شنبه بیست و پنجم تیر 1387ساعت 10:51 توسط خودم| |
                                          

                                           

                                        غزل خداحافظی

                 من دیگه رفتم عزیزم دلمو شکستی مثل شیشه

                  خودت میخواستی که برم از اینجا واسه همیشه

                  توخودت میخواستی که برمو دیگه اسمتم نیارم

                  مثل ابرای تو زمستون همیشه هر شب ببارم

                   من دیگه میرم ولی اینو همیشه بدون

                  که من خیلی دوست داشتم ولی تو نامردی کردی بینمون

                    من دیگه میرم ولی عاشقیمونو یادت باشه

                     تموم روزایی که باهات بودمو عاشقت بودمو یادت باشه

                   

نوشته شده در سه شنبه سوم اردیبهشت 1387ساعت 14:47 توسط خودم| |
                                              حسرت عشقت

                 اشکای این دل من واسه غم بی کسیه

                 زنده گی من حاصلی ازحسرت ودلواپسیه

                  خیلی وقت که دلم منتظر یه بارونه

                  بارونی که واسه عشق بیدای مجنونه

                   نازنینم زنده گی طی شدو باخاطرها پیرشدیم

                    باخاطره عشق تو وپاییز ۸۵ به این باوردلگیر شدیم

                    قناریهای دلمون دیگه برای هم اواز نمیخونن

                    شاید اونام ازاین غماخسته ودلگیر شدن

                    هرشب باخیالت میشینم زیر مهتاب

                     تاخدانکرده نشم ازدوری تو بیتاب

                      یادته یه شب منو بردی اون وراسمون ابریت

                       من شدم اون دختری که واسه تو ستاره میچید

نوشته شده در یکشنبه یکم مهر 1386ساعت 14:20 توسط خودم| |
با اینکه رفتی واز منو دلم گذشتی هنوزم شعرهایم ار بهانه تو سرشاراست

نازنین دوستت دارم و هیچ وقت فراموشت نمیکنم

نوشته شده در پنجشنبه یکم شهریور 1386ساعت 15:4 توسط خودم| |
نوشته شده در پنجشنبه یکم شهریور 1386ساعت 14:57 توسط خودم| |
در این دیارغربت دلم راتنهانذار

دلم رادرمیان هاله ایی ازغمها نذار

نازنین شایدروزی یادم کنی

بادلی ازغم پرزسوزو اهم کنی

                دران روزی که تو از اینجا میروی

                تمام خوشی هارا باخود میبری

                سکوت گریه میشود همسایه دل

                اه وناله میشود سودای این دل

دلم هر شب بایاد تو خلوت میکنی           در نبودت تمام خاطرات راازبر میکنی

نوشته شده در پنجشنبه بیست و پنجم مرداد 1386ساعت 15:43 توسط خودم| |
نوشته شده در پنجشنبه بیست و پنجم مرداد 1386ساعت 15:29 توسط خودم| |
نازنین توکه تنهاهمسفرتنهایی من بودی                   

                                     تو که همدم هم یار رویایی من بودی

  حالا چرا قلبم را شکستی و نشنیدی صدای فریاد دلم

                                   تو چرا ندیدی بیهوده پرپرشدنم ای مرغ ازاد دلم

 فریادت میزنم تاکه بشنوی صدایم را          تاکه بفهمی این دل بی نوایم را

بااشناییت نویدی به زنده گی من دادی       باوعدهایت امیدی به دل ناامید من دادی

من که تورامثل خداپرستش مینمودم         و چون خدا تو را در دلم میستودم

پس چرا  چرارفتی و تنهایم کردی            مرا شکستی و بی نوایم کردی

 

        

نوشته شده در یکشنبه بیست و یکم مرداد 1386ساعت 14:33 توسط خودم| |